Μαντινάδα

Με κοίταξες και γέλασες και σε καταλαβαίνω κι άλλες χαρές και σύντομα ξά(δ)ερφε περιμένω.

Κι ο Άγιος ’πο το βουνό κι αυτός να βοηθήσει και θέλω εις τα ντζάλα σου κι ο άλλος να ’κλουθήξει.

Κωστή το ξεύρεις σ’ αγαπώ σα νά ’σουνα παιδί μου, με τω γονιώ σου την ευχή πάρε και τη δική μου.

Εγώ Κωστή θα σου φχηθώ εις το ξεπόρτισμά σου, να ’χεις τη Παναγιά μπροστά και το Χριστό σιμά σου.

Σ’ όλο τον κόσμο έδειξες θάρρος κ’ ευθύνη τι ’ναι, μα Ζωγραφίδης ήσουνα και Ζωγραφίδης μείνε.

Η Παναγιά του Διαφανιού στα ξεπορτίσματά του, προστάτης του και βοηθός σ’ όλα τα βήματά του.

Χανάλι να ’ν’ οι κόποι σου απάνω στα παιδιά σου, να καμαρώνεις πάντοτε την οικογένειά σου.

Χαίρου τα τρία σου παιδιά, χαίρου και τη Ρηνούλα και σύντομα τη κόρη σου να την ε(δ)είς νυφφούλα.