Μαντινάδα

Γνωρίζεται ο αητός από το πέταγμά του και βρίσκει και ψηλό βουνό να κάμει τη φωλιά του.

Θέλω ετούτη τη χαρά κι άλλες να ακλουθήσου, να ’ναι καλές και γλήορες θέλω και του Λεντή σου.

Ήρταμεν  εις το σπίτι σου για να σου ευχηθούμε, την εϊκή σου τη χαρά μαζί να μοιραστούμε.

Πάντα χαρές να βρίσκουτται μέσα στο σπιτικό σου, χαίρου το και καμάρωνε Γιώργο μου τον υιό σου.

Να τις διπλάσεις τις χαρές, να τις τριπλασιάσεις κ’ εγγόνια και δισέγγονα Γιώργο να μεταπιάσεις.

Ο Άγιος Γεώργιος, απού ’ναι στο Πυλάι, να ’ναι στο γιο σου ξάδελφε πάντοτε πλάι-πλάι.

Είναι η πρώτη σου χαρά και να ’ν’ στερεωμένη και στη καινούργια τω ζωή να ζουν ευτυχισμένοι.

Ήθελα μες το σπίτι σου να ’ ρτω και να κεφίσω κι απάνω εις τ’ αντρό(γ)υνο πολλές ευχές ν’ αφήσω.