Μαντινάδα

Τα γαμπρικά σού πρέπουσι, Κωστή, να τα τιμήσεις, μόνο χαρές εις τη ζωή θέλω να συναντήσεις.

Τα γαμπρικά σου ή(β)αλες και λάμπεις σαν αστέρι, να ’σογεράσετε Κωστή με το δικό σου ταίρι.

Αητέ ανοίγεις τα φτερά καλό σου κατευόδιο, όλα να σου ’ρκουτται δεξιά και να μη βρεις εμπόδιο.

Ώρα καλή εις το Κωστή να δευτεροτριτώσει, να ’ναι κ’ η θεία μου καλά και να τους καμαρώσει.

Τώρα που ντύθηκες γαμπρός και στάθηκες ομπρός μου, δεν την αλλάζω τη στιγμή με τα καλά του κόσμου.

Χαίρου τους δυο βασιλικούς τη μια σου μαντζουράνα, γιατί τους καλανέθρεψες άξια, Ρηνούλα, μάνα.

Ειρήνη χρέμι ύφανες με φά(δ)ι και στημόνι κ’ ενέθρεψες καλά παιδιά, τ’ αναγνωρίζουν όλοι.

Την Όλυμπο την αγαπάς και το ’χεις αποδείξει, σύντομα η πόρτα της Βουλής για λό(γ)ου σου ν’ ανοίξει.