Μαντινάδα

Πάλ’  ήρτα εις στο σπίτι σου απού ’χω μεγαλώσει, διπλή τη νιώθω τη χαρά και μ’ έχει καμαρώσει.

Πίσω από καλά παιδιά είναι μια άξια μάνα και με πατέρα άξιο καλούς καρπούς εκάμα.

Χρυσός εικοσιτέσσερα αστραφτερά καράτια, ας είναι της μελλοντικής ζωής σας τα κομμάτια.  

Εμένα το αντρόγυνο διπλά μου συγγενεύει, μεσ’ στης ζωής το πέλαγος καλά να ταξιδεύει.

Ήσουνα ο καλλίτερος παίρνεις την πιο ωραία, εύχομαι να ’στε στη ζωή αχώριστη παρέα.

Ας  είν’ η ώρα η καλή εις το ξεπόρτισμά σου, Κωστή αποχαιρέτησε τ’ αδέλφια τα δικά σου.

Ομπρός του να ’ναι ο Χριστός απού μου γειτονεύει και μέλι να ’ναιν η ζωή ωσά τη ταξιδεύει.

Έχει βαριά κληρονομιά ’πο μια μεριά κι’ απ’ άλλη, θα τις τιμήσει και τις δυο κανείς δεν αμφιβάλλει.